Technologia dużych projektów w cenie zwykłej strony
Jedna platforma na Next.js i Payload CMS dla wielu stron klientów — wdrożenie kilka razy krótsze, poprawki w abonamencie.
- Branża
- SaaS / platforma stron
- Lokalizacja
- Polska
- Czas realizacji
- 28–31.10.2026
- Zespół
- Konrad Barejko


// Wyzwanie
Każda strona, którą dvnt budowało dla klienta, była osobną, indywidualnie napisaną aplikacją: własny kod, własny serwer, własne wdrożenie. Strona kancelarii to 1 585 plików i około 92,7 tysiąca linii kodu, strona dewelopera 1 624 pliki i około 96,7 tysiąca linii. Dopóki klientów było kilku, dało się to unieść. Każda poprawka bezpieczeństwa, nowa funkcja czy aktualizacja systemu oznaczała jednak tę samą pracę razy liczba klientów, a liczba miała rosnąć.
Tą firmą byliśmy my. Każda godzina na utrzymanie kilkunastu osobnych aplikacji to godzina zabrana z projektów klientów, a z każdym nowym serwisem tych godzin przybywało. Dla klienta oznaczało to cenę: strona w Next.js i Payload to projekt za kilkanaście do kilkudziesięciu tysięcy złotych, bo za każdym razem powstaje osobna aplikacja. Firmy, które stać na WordPressa, nie były w stanie kupić tej technologii, a my nie byliśmy w stanie jej tanio sprzedać. Cel z planu biznesowego był więc konkretny: skrócić wdrożenie strony firmowej z 80–150 godzin do 25–45 i przejść na abonament, w którym klient płaci za działającą stronę, a nie za kolejny projekt od zera.
Był też warunek nie do negocjacji. Serwis po przeniesieniu ma wyglądać dokładnie tak jak oryginał. Nic nie może zginąć po drodze. A różnice między klientami nie mogą skończyć się stertą wyjątków w kodzie, która za rok będzie nie do utrzymania.
// Rozwiązanie
Jedna instancja, klienci jako najemcy. Jeden system zarządzania treścią i jeden front na jednym serwerze. Każdy serwis to najemca z własnymi domenami, językami, planem, modułami i nadpisaniami. Każde zapytanie o dane jest ograniczone do najemcy, pamięć podręczna jest oznaczona najemcą, a rozpoznanie domeny odbywa się bez sięgania do bazy. Dla klienta znaczy to tyle, że jego dane i pliki są jego, a poprawka platformy dociera do niego tego samego dnia co do wszystkich.
Różnice klientów jako moduły, nie kopie. Branże to pakiety: kancelaria (obszary praktyki, sprawy), deweloper (inwestycje, lokale, jawność cen, dziennik budowy, kalkulator raty), blog, zespół. Moduł może dołożyć pole do kolekcji innego modułu, na przykład obszary praktyki przy członku zespołu, zamiast kopiować cały kod. Dla efektów, których nie ma nikt inny, powstaje mały moduł klienta.
Wygląd przez kontrakt, nie przez kod. Bloki nie znają kolorów ani krojów, tylko nazwane wartości. Wygląd klienta to arkusz stylów pisany na publicznych zaczepach z rejestru kontraktu: 176 nazw w wersji 0.15. Kompilator sprawdza każdy selektor, zabrania własnych klas i obcych adresów, a arkusz powyżej 10 KB po kompresji odrzuca. Dzięki temu najbardziej wyszukany wygląd klienta nie może rozlać się na platformę ani zepsuć innym.
Migracja jako narzędzie, nie ręczna robota. Serwis z dotychczasowej aplikacji przenosi skrypt: trasy, warianty sekcji, teksty zaszyte w kodzie, role zespołu. Osobne narzędzia importują serwis z manifestu starego frontu i z WordPressa. Stare adresy dostają przekierowania, a zbudowany lokalnie serwis trafia na produkcję jedną komendą.
Otwarte na systemy klienta. Formularze wysyłają zgłoszenia podpisanym webhookiem do dowolnego systemu klienta, na przykład CRM, i mają po stronie serwera walidację, limit zgłoszeń i Turnstile zamiast captchy. Pomiar idzie domyślnie przez serwerowy Google Tag Manager, czyli przez własną subdomenę klienta zamiast skryptów z obcych domen, które blokują przeglądarki, z Consent Mode v2 i zgodami per serwis. Standardowe zdarzenia są mierzone bez konfiguracji: wysłanie formularza, kliknięcie w telefon, e-mail, WhatsApp i mapę. Dalej GA4, Google Ads, Meta Pixel z CAPI i rozszerzonymi konwersjami, Clarity, a dla klientów bez zgód bezciasteczkowy Umami. Do tego synchronizacja z Google Business Profile, raport dla dane.gov.pl u deweloperów, IndexNow dla wyszukiwarek, poczta przez Resend i monitoring przez Uptime Kuma. Serwis z WordPressa wchodzi przez import, nie przepisywanie.
Porównanie mierzone, nie „na oko”. Każda strona oryginału i platformy jest zestawiana automatycznie: najpierw tekst i tytuły, potem style elementów dopasowanych po treści, czyli rozmiar, krój, kolor, położenie i odstępy. Druga runda tego porównania wyłapała rzeczy, których żaden człowiek nie zobaczyłby na pierwszy rzut oka: role zespołu dewelopera z nazwami z kancelarii, ukryte ceny sprzedanych lokali, brak narzędzi czytania we wpisach, ramki z alertami w treści. Każdą domknęliśmy funkcją platformy, z której skorzysta kolejny klient.
Najtrudniejsze były rzeczy niewidoczne. Ponowna migracja zostawiała w blokach stare pola, bo system zachowuje to, czego aktualizacja nie poda; stąd jawne czyszczenie. Nazwy plików były unikalne w całej platformie, więc drugi klient nie mógł mieć własnego logo pod tą samą nazwą; stąd indeks per najemca. Serwer wdrażał zanim skończyły się testy. Część „różnic” okazała się błędami oryginału: stara strona deklarowała krój Inter, którego nigdzie nie ładował, więc tekst wyświetlał się czcionką systemową. Platforma została przy kroju z projektu.
Jak wygląda · 11

01Architektura platformy: jedna instancja, najemcy, moduły, pomiar i monitoring

02Panel DV: każdy serwis ze statusem, domeną, wydajnością z prawdziwych wizyt, zgłoszeniami i godzinami wsparcia

03Wygląd klienta to arkusz stylów na zaczepach kontraktu, sprawdzany i ograniczony do 10 KB

04Moduł kancelarii: problem klienta, zakres, kroki współpracy i sprawy

05Moduł dewelopera: fakty, plan okolicy i tabela dostępności z filtrami

06Lokal: cena całkowita, historia ceny, kalkulator raty i zapytanie

07Wpis z narzędziami czytania — rozmiar tekstu, ciemne tło, ramka z alertem

08Tabela dostępności na telefonie

09Kwiaciarnia na tej samej platformie


// efekty · liczby
Co z tego wyszło
Trzy serwisy stoją na jednej instancji. Kancelaria w dwóch językach z 13 stronami, 7 wpisami, 6 osobami, 4 obszarami praktyki i 6 sprawami. Deweloper w dwóch językach z 14 stronami, 3 inwestycjami, 48 lokalami z historią cen i 5 formularzami. Kwiaciarnia z 4 stronami. Stare adresy, 83 kancelarii i 202 dewelopera, prowadzą do nowych stron przekierowaniem 308.
Dla klienta zmienia się cena i czas, nie technologia. Dostaje tę samą klasę rozwiązania, co projekty za kilkadziesiąt tysięcy złotych: Next.js, Payload, moduł branżowy, własny wygląd. Nie płaci jednak za napisanie i utrzymanie aplikacji, bo ta jest wspólna. Jego część to treść i kilka kilobajtów stylów: 7 961 bajtów po kompresji u kancelarii, 7 457 u dewelopera, 2 827 u kwiaciarni, zamiast około 95 tysięcy linii kodu. Dlatego wdrożenie ma być kilka razy krótsze, a cena zbliża się do strony na WordPressie. Poprawki, aktualizacje bezpieczeństwa i nowe funkcje przychodzą w abonamencie do wszystkich naraz, a to był koszt, który w starym modelu klient płacił osobno.
Wygląd jak w oryginale, sprawdzony automatycznie. Strona główna kancelarii po drugiej rundzie różni się od oryginału o pojedyncze piksele w kilku miejscach. Tytuły stron dewelopera zgadzają się 1:1 na 150 adresach z mapy strony oryginału; jedyny wyjątek to angielska strona główna, której oryginał w ogóle nie nadaje tytułu. Pozostałe drobne różnice są spisane i czekają w kolejce.
Każdy serwis na platformie korzysta z tego samego, nowoczesnego silnika: Next.js z renderowaniem po stronie serwera, obrazy przekształcane na brzegu sieci, pamięć podręczna per najemca. Stąd standard, którego platforma pilnuje dla każdego klienta: wynik wydajności w narzędziach Google co najmniej 90 na telefonie i 95 na komputerze, a ostatni pomiar na produkcji dał 95–99.
Platformy strzeże 464 testów: 391 jednostkowych, 44 scenariusze w przeglądarce, w tym dostępność według WCAG 2.2 AA, i 29 integracyjnych z bazą.
Czego jeszcze nie wiemy: ile naprawdę zajmie wdrożenie kolejnego klienta od zera wobec celu 25–45 godzin, i ile kosztuje jeden serwis w utrzymaniu. To zmierzymy na pierwszym kliencie, który wejdzie na platformę nie z migracji. Adresy w ścieżkach modułów, sklep, panel klienta z abonamentem i edytor wizualny są w planie, nie w produkcie.
Dwa z trzech serwisów to marki demonstracyjne dvnt: kancelaria Wieczorek Stępień i deweloper Osnowa Development. Dane w nich są fikcyjne, a sama platforma i przeniesienie nie.
// Powiązane
- UsługaAplikacje SaaSTworzenie aplikacji SaaS: architektura multi-tenant, abonamenty i płatności, faktury w KSeF, white-label. Przykłady: DVN Links, Domyko, czat AI.
- ArtykułMulti-tenant — co to jest i jak wybrać architekturę SaaS dla wielu klientówMulti-tenant, czyli wielu klientów w jednej aplikacji: single tenant a multi-tenant, modele silo/pool/bridge, Row Level Security, RODO i wybór modelu dla MVP.
- ArtykułAplikacja SaaS — jak zbudować własny produkt od MVP do płatności cyklicznychAplikacja SaaS od MVP do abonamentu: co musi mieć pierwsza wersja, płatności cykliczne w Polsce, regulamin i RODO, koszty i przykład DVN Links.
15 minut. Zero sprzedaży.
Masz podobną robotę do zdjęcia z zespołu? Opowiesz, co dziś zajmuje najwięcej czasu, a my powiemy, co da się z tym zrobić.